Kan langdurig microdoseren bestaande hartaandoeningen verergeren?
Deze mogelijke bezorgdheid over microdoses LSD of psilocybine voor mensen met reeds bestaande hartaandoeningen werd voor het eerst aan de orde gesteld in 2019 en opnieuw behandeld in een artikel van Dr. Kelan Thomas in 2022. Deze bezorgdheid komt voort uit studies die aantonen dat fenfluramine, bij dagelijks gebruik, het risico op hartklepaandoeningen verdubbelt (zie referenties voor de oorspronkelijke studie). Fenfluramine bindt zich aan dezelfde receptoren als LSD en psilocybine, maar de hoeveelheden die voor microdosering worden gebruikt, zijn in vergelijking daarmee extreem laag (naar schatting 5000 keer minder). Er is meer onderzoek nodig om te weten of dit potentiële risico ook daadwerkelijk geldt voor mensen die microdoseren met LSD of zelfs psilocybine.
Theoretisch bewijs
Kelan Thomas, PharmD, MS, BCPS, BCPP suggereert dat er met betrekking tot LSD en psilocybine “overtuigend theoretisch bewijs is dat langdurige en herhaalde microdosering hartklepaandoeningen (VHD) kan veroorzaken”. Het is begrijpelijk dat dit heeft geleid tot bezorgdheid over de veiligheid binnen de microdoseringsgemeenschap.
Vanwege de serotonergische aard van sommige psychedelische stoffen hebben sommige onderzoekers gekeken naar farmaceutische medicijnen met een sterke bindingsaffiniteit voor serotonine 2B-receptoren (5HT2B) om beter te begrijpen hoe serotonergische psychedelica kunnen werken. Dit soort medicijnen wordt bij gebruik in hoge doses en bij langdurige toediening in verband gebracht met hartaandoeningen.
Het potentieel van psychedelische stoffen om hartklepaandoeningen te veroorzaken is vastgesteld door een verband te leggen tussen serotonergische psychedelica en het potentieel van farmaceutische medicijnen met een sterke bindingsaffiniteit voor serotonine 2B-receptoren (5HT2B) om hartaandoeningen te veroorzaken; hoewel dit verband slechts theoretisch van aard is. Momenteel zijn er geen waarneembare gegevens die suggereren dat dit geldt voor LSD of psilocybine, vooral niet in microdoseringen.
James Fadiman, PhD, publiceerde een uitnodigingscommentaar voor een artikel in The Journal of Psychopharmacology, 2019, als reactie op deze bezorgdheid. Hij en Sophia Korb schrijven:
- Het lijkt ons dat de bezorgdheid over hartklepaandoeningen overdreven is, gezien de algemene veiligheidsprofielen van alle klassieke psychedelica die in verschillende publicaties van Dr. Nutt worden beschreven.
- De ervaringen met Fen-Phen en de ontwikkeling van hartklepaandoeningen in de jaren 80 en 90 waren aanleiding voor nieuw onderzoek naar het specifieke 5-HT-receptorsubtype dat betrokken is bij door geneesmiddelen veroorzaakte HVD. In de gevallen van cardiotoxiciteit en Fen-Phen zijn zowel 5-HTP2A als 5-HTP2B betrokken. In feite bleek “norfenfluramine twee ordes van grootte krachtiger te zijn bij 5-HT2B- en 5-HT2C-receptoren in vergelijking met 5-HT2A-receptoren” (Hutcheson, 2011). Hoewel we enige informatie hebben over de affiniteit van LSD met verschillende receptoren, hebben we weinig informatie over hoe de unieke “kristalstructuur” ervan kan leiden tot verschillende resultaten voor de gezondheid van het hart (Wacker, et al, 2017).
- Affiniteit vertelt ook niet het hele verhaal. De doses Fen-Phen die in de jaren 80 en 90 werden gebruikt, overschrijden ruimschoots de doses die bij microdosering worden gebruikt, wat blijkbaar resulteert in een vele malen grotere activiteit bij de receptoren.
- Bovendien waren alle patiënten symptomatisch in de gevallen van hartklepaandoeningen bij Fen-Phen. Van de duizenden mensen die microdoseringen hebben gebruikt, heeft niemand hartklepproblemen gemeld tijdens de periode van microdosering, en veel mensen gebruiken al meer dan een jaar microdoseringen. Alle mensen die we hebben ondervraagd met hartproblemen hadden deze al voordat ze begonnen met microdosering.
In conclusie
Het huidige standpunt van microdoseringsexperts is dat microdoseringsprotocollen van 10 weken, met een pauze van 4 weken daarna, over het algemeen als veilig worden beschouwd voor mensen met reeds bestaande hartaandoeningen. Al deze microdoseringsprotocollen omvatten ‘rustdagen’ tijdens het microdoseren, samen met geplande pauzes van 2-4 weken tussen twee microdoseringscycli. Als u een bestaande hartaandoening heeft, wordt geadviseerd om langdurige microdosering te vermijden en uw hartfuncties regelmatig te blijven controleren.
Referenties
Hutcheson JD, Setola V, Roth BL, & Merryman WD (2011). Serotoninereceptoren en hartklepaandoeningen – het was bedoeld als 2B. Farmacologie & therapie, 132(2), 146-57.
