Beoordeling van het potentiële cardiovasculaire risico van microdosering van de psychedelische stof LSD bij muizen

• Chronische toediening van serotonine en d-fenfluramine leidde tot cardiovasculaire veranderingen, waarbij serotonine ventriculaire verdikking veroorzaakte en d-fenfluramine leidde tot klepinsufficiëntie.
• Microdoses LSD leidden niet tot significante veranderingen in de hartstructuur of -functie, wat erop wijst dat het mogelijk niet dezelfde cardiovasculaire risico’s met zich meebrengt als andere serotonergische verbindingen.
• Verschillen in de activeringsduur en intensiteit van serotoninereceptoren tussen LSD en andere geneesmiddelen zoals fenfluramine verklaren waarschijnlijk het ontbreken van cardiale bijwerkingen bij muizen die met lage doses LSD werden behandeld.

Samenvatting van de beoordeling van het potentiële cardiovasculaire risico van microdosering van de psychedelische stof LSD bij muizen

De onderzoekers Effinger en collega’s onderzoeken de bezorgdheid rond de snelgroeiende praktijk van microdosering van psychedelica, waarbij ze zich specifiek richten op de mogelijke cardiovasculaire effecten ervan. Microdosering houdt in dat regelmatig subhallucinogene doses van stoffen als LSD of psilocybine worden ingenomen, waarvan velen beweren dat ze het cognitieve en emotionele welzijn kunnen verbeteren. Ondanks een opvallende toename van het aantal online zoekopdrachten naar microdosering – meer dan dertien keer zoveel tussen 2015 en 2023, met name in Amerikaanse staten waar psychedelica zijn gelegaliseerd – zijn de gevolgen voor de gezondheid op lange termijn nog steeds niet goed bekend.

Een belangrijk punt van zorg dat de auteurs benadrukken, is de rol van de serotonine 5-HT2B-receptor. Onderzoek heeft aangetoond dat langdurige stimulatie van deze receptor door bepaalde medicijnen kan leiden tot ernstige cardiovasculaire aandoeningen. Met name fenfluramine, een eetlustremmer, is in verband gebracht met ernstige hartproblemen, wat de auteurs ertoe heeft aangezet om te onderzoeken of chronische microdosering van psychedelica tot soortgelijke problemen kan leiden.

Onderzoeksaanpak en bevindingen

Het onderzoek omvatte het beoordelen van muizen die verschillende stoffen kregen toegediend, waaronder LSD in lage doses die representatief zijn voor microdosering. De onderzoekers maakten gebruik van echocardiografie – een beeldvormingstechniek voor het hart – om gedurende een periode van acht weken eventuele structurele of functionele veranderingen in het hart te volgen.

De microdoses LSD werden vastgesteld op een fractie van een hallucinogene dosis, bedoeld om minimale effecten op het gedrag te veroorzaken. Gedurende het onderzoek werden variaties in lichaamsgewicht en hartslag gemonitord, waarbij geen significante bijwerkingen werden vastgesteld. Er werden echter significante veranderingen waargenomen bij muizen die met serotonine werden behandeld, wat duidt op verdikking van de hartkamers – een duidelijk teken van mogelijke hartschade.

Beoordelingen van de klepfunctie met behulp van Doppler-echocardiografie illustreerden de verschillen nog verder. Terwijl d-fenfluramine leidde tot waarneembare klepinsufficiëntie die consistent was met bekende cardiotoxiciteit, vertoonden de LSD-groepen geen dergelijke effecten. De afwezigheid van structurele of functionele hartveranderingen suggereert dat microdosering van LSD niet dezelfde risico’s met zich meebrengt voor de gezondheid van het hart.

Beoordeling van receptoractiviteit

De onderzoekers verdiepten zich ook in interacties op receptorniveau met behulp van geavanceerde testen om de activiteit van LSD en andere verbindingen op de 5-HT2B-receptor te kwantificeren. Ze ontdekten dat LSD zich weliswaar effectief aan de receptor bindt, maar dat het vermogen om deze te activeren minder significant was in vergelijking met serotonine en norfenfluramine. Deze verminderde werkzaamheid, in combinatie met het tijdelijke karakter van de receptoractivering door LSD, verklaart waarom microdosering mogelijk niet de schadelijke cardiale effecten veroorzaakt die bij fenfluramine worden waargenomen.

Implicaties en toekomstige richtingen

Ondanks de geruststellende bevindingen van het onderzoek met betrekking tot LSD, waarschuwen de auteurs ervoor om niet aan te nemen dat microdosering volledig veilig is, vooral voor mensen. Hun onderzoek bij muizen kan niet noodzakelijkerwijs worden geëxtrapoleerd naar mensen, wier cardiovasculaire reacties en medicijnmetabolisme verschillen. Bovendien kunnen personen met reeds bestaande hartaandoeningen verhoogde risico’s lopen bij soortgelijke praktijken. De auteurs benadrukken de cruciale noodzaak van uitgebreid, langdurig onderzoek bij menselijke proefpersonen om de veiligheid van psychedelische microdosering echt te kunnen beoordelen.

Over het algemeen dient dit onderzoek als een eerste verkenning van de cardiovasculaire implicaties van microdosering van psychedelica, waarmee de basis wordt gelegd voor toekomstig onderzoek naar de veiligheid en mogelijke risico’s van dergelijke praktijken.

Gemeenschap

Wat is jouw ervaring met microdosering? Jouw verhaal kan van grote waarde zijn voor anderen. Word lid van onze gemeenschap op discord en deel jouw verhaal!