Dat microdoseren veel positieve effecten kan hebben blijkt wel uit de vele ervaringsverslagen die we van jullie toegestuurd krijgen. Toch vinden we het ook belangrijk om aandacht te besteden aan de mogelijke negatieve effecten tijdens het microdoseren. Wij zijn dan ook dankbaar dat een aantal leden van onze de Microdosing Institute Facebook-groep hun negatieve ervaring met microdosing met ons wilden delen. Heb jij ook negatieve, vervelende of minder prettige effecten ervaren in je microdosing-traject? Hier kun je het met ons delen.
Microdosing met truffels: hoofdpijn
Sven probeerde microdosing met 0.57 gram verse truffels, die hij samen met een kop thee op een lege maag innam. Een uur later kwam een lichte hoofdpijn opzetten.
“Niet wetende waardoor deze hoofdpijn kwam, dacht ik dat het wellicht wat te maken kon hebben met het feit dat ik niets
gegeten had en tevens ook nog geen koffie gedronken had. Na zowel wat gegeten als een kopje koffie gedronken te hebben werd de hoofdpijn eigenlijk alleen maar erger. Uiteindelijk moest ik gaan liggen omdat het ongemak te groot werd. Verder was ik tevens een beetje misselijk en enigszins onrustig maar dit kan natuurlijk ook komen door het ongemak van de hoofdpijn. Na ongeveer 4/5 uur was de hoofdpijn verdwenen.”
Geschrokken van de bijwerkingen besloot hij het internet te raadplegen. Hier las hij dat de hoofdpijn juist een gevolg van de koffie had kunnen zijn. Hoofdpijn bij het microdoseren kan immers komen door dehydratatie. De volgende dosis die hij twee dagen later (volgens het Fadiman protocol) innam verlaagde hij naar 0.39 gram. Hij combineerde dit met veel water, magnesium en multivitaminen. Ook dronk hij die dag geen koffie. Dit mocht helaas niet baten: na een uur kreeg hij wederom last van hoofdpijn, die gaandeweg heviger werd. Na het nemen van een paracetamol viel hij op de bank in slaap.
“Door alle positieve verhalen over het microdoseren was ik echter vastberaden om mijn zoektocht door te zetten. Om deze reden besloot ik (na overleg met Hein, van Microdosing.nl) het eens met een andere substantie te gaan proberen: gedroogde/gecapsuleerde (Golden Teacher) paddenstoelen of ALD-52. De microdosis die ik van de paddenstoelen heb genomen was een capsule met 0.25 gram gedroogde paddenstoelen. Helaas verscheen na ongeveer een uur wederom de hoofdpijn weer. Deze was wel ietsje minder maar nog steeds zodanig dat ik het niet kon negeren en weer op bed moest gaan liggen.”
Microdosing met ALD-52: slaperigheid
Sven besloot het advies van Hein op te volgen, en vervolgde zijn microdosing traject met vijf druppels ALD-52. 


“Dingen die me opvielen is dat ik veel aan het staren was, dit voelde op de een of andere manier goed overigens. Ook merkte ik dat ik soms enigszins dromerig en snel afgeleid was. 2 uur na de dosis werd ik echter ineens extreem slaperig en 4 uur na de microdose kon ik uiteindelijk ook gewoon niet meer wakker blijven. Na een uurtje geslapen te hebben werd ik enigszins onrustig wakker. In hoeverre ik me er bewust van ben heb ik nu geen dingen die mij opvallen buiten het feit dat ik nog steeds er moe ben.”
Hierna probeerde hij nog één keer een microdosering van drie druppels ALD-52, maar dit had helaas weinig effect – op een lichte vermoeidheid en een aantal staar-momenten na. Voor nu heeft hij besloten zijn experiment met microdosing te staken.
Microdosing met San Pedro cactus: onvoorspelbaar effect
José stuurde ons ook een verslag. Zij probeerde microdosing met de San Pedro cactus. Op de dag zelf nam ze meer liefdevolle aandacht voor zichzelf waar. Ze nam meer tijd voor activiteiten als yoga, meditatie en goed eten. Vooral de dag na de microdosing-dag voelde ze zich energiek en vrolijk.


Helaas ondervond ze ook negatieve effecten. Na het microdoseren voelde ze zich vaak misselijk en vermoeid. Ook was het effect zo onvoorspelbaar dat ze het alleen op dagen zonder verplichtingen kon doen. Een regelmatig schema aanhouden was er voor haar dus niet bij.
Ook is het haar wat betreft de dosering niet gelukt haar sweet spot te vinden. De aanbevolen minimumdosis van 1 gram bleek te sterk: ondanks dat de dag goed begon, werd ze na een paar uur misselijk en vermoeid. Hierna probeerde ze verschillende doseringen tussen de 0.5 en 1.5 gram, maar dit gaf helaas niet de San Pedro beleving waar ze op gehoopt had. Meestal merkte ze niks, en één keer werd ze er zelfs neerslachtig van.
“Eerlijk gezegd hebben deze vier weken niet heel veel voor me gedaan. Ik vond het lastig om er echt de tijd voor te nemen, niet alleen op de dagen van dosering maar ook in de dagen daarna. Een onrustige/onzekere periode en mijn gevoeligheid voor overprikkeling leidden ertoe dat ik soms ‘vergat’ dat ik in dit microdoseringsproces zat. Was ik eerst nog heel lief en voorzichtig met mezelf en mijn lichaam, een paar dagen later dronk ik weer (teveel) wijn en at ik junkfood. Balans is soms een dingetje. Zou het in de toekomst nog wel eens willen proberen in een rustigere periode. Al met al vond ik het toch leuk en interessant om een San Pedro te testen.”
Microdosing met ALD-52: achterdocht, minder daadkracht
Het volgende verslag is van een getrouwd stel; Wouter en Lucy. Wouter schrijft over zijn ervaringen met microdoseren. Lucy heeft zelf niet meegedaan met het microdoseren, maar heeft wel verslag gedaan van hoe ze haar man tijdens zijn microdose-traject ervaren heeft. 


Wouter is een man van 48 jaar met weinig tot geen geestelijke of fysieke aandoeningen. Hij kwam via-via in aanraking met microdosing, raakte nieuwsgierig. Benieuwd naar wat het voor hem zou kunnen betekenen besloot hij het te proberen. Hij begon met vier druppels, maar vond uiteindelijk zijn sweet spot op acht druppels.
“Voordelen voor mij waren dat ik mij totaal kon focussen op de dingen die ik deed. (…) Nog een voordeel vond ik, dat je een kan worden met je gedachten, deze beter kan plaatsen en ook beter kan verwoorden. Mijn libido is ook enorm omhoog gegaan.
Nadelen voor mij waren dat ik als denker nog meer ging denken in mogelijkheden en daardoor geen knoop meer doorhakte. Ook versterkte het ook heel erg de gemoedstoestand waar ik in zat en daardoor dingen ging zien die er niet waren of helemaal niet relevant waren op dat moment. Ben ook na 10 weken gestopt”
Zijn partner Lucy herkende de positieve effecten die Wouter beschreef. Daarnaast viel het haar op dat hij een hogere mate van zelfreflectie ontwikkelde.
“Het nadelige effect was dat er een bepaalde achterdocht ontstond of duidelijk werd. Deze kwam als verrassing voor mij en heeft tot onbegrip geleid tussen mij en Wouter. Toch zijn hier uiteindelijk goede en mooie gesprekken uit voortgekomen met als resultaat meer wederzijds begrip.”
Microdosing met paddo’s en LSD: netelroos
Lies stuurde ons een bericht over hoe ze sinds ze microdoseert last heeft van netelroos. Dit ervaart ze bij het gebruik van


“In ieder geval baal ik gruwelijk van de jeuk. Want ik ben gestopt met m’n medicijnen maar ‘t microdoseren begint steeds meer z’n goeie draai te krijgen in m’n systeem nu. Wil zeker niet hoeven stoppen door de jeuk.”
Onderzoek in beweging
Het blijft bijzonder dat microdoseren verschillende reacties uitlokt. Bijvoorbeeld dat het voor sommigen helpt tegen migraine en clusterhoofdpijn, terwijl anderen er juist hoofdpijn van krijgen. Psychedelica kunnen ontstekingsremmend werken, maar bij sommigen een histamine-reactie uitlokken. Dit gegeven levert momenteel meer vragen op dan antwoorden. Microdosing is en blijft onderzoek in beweging. Blijf vooral jullie ervaringen – positief of negatief – opsturen, zodat we elkaar uitvoerig en realistisch kunnen blijven informeren.

