Microdoseren en Depressie

(een persoonlijk verslag)

Wanneer psilocybine als behandeling bij depressie ingezet wordt zien we twee hersengebieden naar voren komen. In de amygdala, belangrijk bij emotie-regulatie, nemen angst en spanning af. Het ‘werk-brein’, waar functies van verschillende hersendelen samenkomen, wordt stabieler. Het depressieve brein klemt zich vast als een oester, psilocybine brengt hier weer beweging in.*

Zelf ken ik de ins en outs van depressie al 30 jaar. Met een SAD (seasonal affected depression) in de zomer én de winter was het vaak happen naar adem tussen episodes door.

Nu ik anderhalf jaar aan het microdoseren ben, ben ik er zeker van dat ik deze winter geen depressie ga krijgen. Als ik hierbij stilsta, en dat doe ik graag, zucht ik van dankbaarheid en opluchting. Het tij is gekeerd. Iets waarvan ik bedacht had dat ik er mijn hele leven onder gebukt zou gaan heeft een veel lichtere verschijning aangenomen. Heel bewust schrijf ik niet dat het ‘weg’ is. De basis-bedrading die al generaties lang in mijn familie doorgegeven wordt, huist in mij als een schaduw.

Maar het mag nu thuis zijn. Want de medicijnplant werkt met me. Microdoseren heeft dat deel omarmd, verbonden en samengebracht met al het andere. Microdoseren houdt me alert. Op wat ik voel, hoe ik erbij zit. Bewust van wat me energie oplevert. Wat me leegzuigt. Sommige relaties of bezigheden die vroeger nog vol te houden waren werden ondraaglijk, activiteiten die ik ‘wel aardig’ vond, ben ik gaan herkennen als zeer inspirerend en meer aandacht gaan geven. En de belangrijkste van allemaal: ik voel veel eerder, en met een helderheid die afdwingt dat ik ingrijp, wanneer ik aan m’n grens zit.

Terwijl ik kluizenaarschap in mijn leven weef als een patroon in een patchwork-sprei, en mijn leven continu lardeer met momenten waarin ik ademwerk doe, alleen ben, muziek luister, mediteer, voorkom ik dat ik drie maanden zo uitgeput ben dat zelfs het oprapen van een brief bij de voordeur weer iets is dat ik MOET.

Natuurlijk ligt het voor de hand dat deze dingen helpen. Maar de medicijnplant houdt me met krachtige hand bij de les. Ik kán niet anders. Het is onmogelijk om ’nog even dit’, of ‘ik kan dat toch niet afzeggen’. Microdoseren dwingt me mijn gevoelens serieus te nemen. En hoewel het in duizend kleine momenten best lullig is voor deze of gene, of voor mezelf, IS HET LIEFDE.

Want ik ben en blijf wel aanwezig, ik voel, lach, ben blij, ik ben er weer. Alle lof en eer zij de Medicine Plant Teacher.

Lees hier mijn vorige blog. 

Samen met Hein en Marcella Petrarca geef ik, Catharina, een Microdosing Workshop op 18-01-2020.

https://www.facebook.com/events/453240588661063/

Catharina

All rights reserved©

 

*Bron: Prof. Dr. Carhartt-Harris, Imperial London Psychedelic Research, Scientific Reports.

Microdosing.nl is niet verantwoordelijk voor de inhoud van de ervaringsverhalen, wij kunnen deze niet op waarheid, correctheid of nauwkeurigheid controleren. Het beschrevene is niet noodzakelijkerwijs ondersteund door wetenschappelijk bewijs of door artsen of deskundigen. De ervaringen mogen in geen geval worden gelezen als een advies of aanbeveling.

 

 

Leave a Comment

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *