James Fadiman

Dr. James Fadiman, PhD is de grondlegger van wetenschappelijk onderzoek naar microdosing. Sinds 2010 verzamelt hij ervaringen van duizenden mensen die zelf experimenteerden met microdosing, volgens een strikt schema, en hierover aan hem rapporteerden. Velen vertelden hoe ze over hun onzekerheid, angst, depressie, maar ook migraine, clusterhoofdpijn en menstruatieklachten heen kwamen. Zeven jaar later is Dr. Fadiman overtuigd dat microdosing enorme medische voordelen kan hebben, en nauwelijks risico’s. Maar zal de gevestigde wetenschappelijke orde deze – anekdotische – ervaringen ook serieus nemen? 

Vroege ontdekker

Microdosing is gebaseerd op het idee dat psilocybine en LSD je kan helpen emotionele problemen te verwerken, en de wereld in een ander licht te zien. Een volledige dosis hallucinogenen nemen is niet voor iedereen een optie. Zo kwam Albert Hofmann halverwege zijn leven al op het idee dat microdosing een goed alternatief zou kunnen zijn om deze voordelen op een meer genuanceerdere manier te kunnen ervaren.

In 1966 publiceerde Fadiman een onderzoek, dat nog steeds wordt gezien als een mijlpaal in onderzoek naar hallucinogene drugs. Het onderzoek had betrekking op het oplossen van creatieve problemen. Het wordt nog steeds gezien als een van de beste wetenschappelijke bewijzen voor de positieve invloed van LSD op creativiteit. Maar, als je ooit een artikel hebt gelezen over microdosing, wist je dat al. Fadiman wordt namelijk vaak (als enige) geciteerd, in ongeveer elk stuk.

Dr. Fadiman zag ook al vroeg de voordelen in van psychedelische ervaringen, mits deze worden ondergaan op een veilige manier en in een optimale omgeving. Hij schreef het succesvolle boek The Psychedelic Explorer’s Guide: Safe, Therapeutic, and Sacred Journeys (2011). Fadiman is een groot voorstander van ‘set & setting’ als men een psychedelische ervaring wil ondergaan. In dit boek wijdde hij al een hoofdstuk aan microdosing. Dit was de eerste publicatie over dit onderwerp. Het voordeel van microdosing is dat je er geen set & setting nodig hebt, maar het gewoon tijdens je dagelijkse routine kan gebruiken, zonder risico. Het trok de aandacht van psychonauten en andere nieuwsgierigen, waaronder ook veel IT-ers en invloedrijke ondernemers uit Silicon Valley.

Het eerste gebruiksprotocol voor microdosers

Dr. Fadiman heeft een standaardprotocol ontwikkeld voor microdosing, zodat mensen die zelf aan LSD of psilocybine konden komen hiermee verantwoord en doelbewust konden experimenteren. Fadiman werd steeds vaker benaderd; hij stuurde het protocol naar iedereen die maar geïnteresseerd was. En sindsdien ontvangt hij van al die innerlijke ontdekkers, emails, verslagen en zelfs dagboeken vol aan bevindingen.

Voor het protocol ga je naar Stappenplan: Jouw microdosing routine.

Naast het volgen van het protocol, de vierdagenroutine, is het essentieel om een dagboek bij te houden. “Schrijf elke dag een paar notities over hoe je dag was. Neem daarin op hoeveel werk je gedaan hebt, hoe productief of creatief het was, en hoe comfortabel of oncomfortabel je je daarbij voelde. Noteer elke verandering die je voelt in relatie tot andere mensen. Noteer elke verandering in je stemming, eetgedrag, fysieke kracht, of symptomen van aandoeningen.”

Je wordt je beter bewust van de effecten op je dagelijks functioneren, zowel op de korte (de dag zelf) als de lange termijn. En dit biedt houvast om de subtiele inzichten die je door microdosing vergaart te integreren. 

Grootschalig onderzoek naar de effecten van microdosing

Op Psychedelic Science 2017, en diverse conferenties die daarop volgden, presenteerden James Fadiman en Sophia Korb steeds meer resultaten van hun langlopende microdosing onderzoek. De ervaringsverhalen van inmiddels meer dan 1850 personen uit 30 landen, tussen de 18 en 77 jaar oud, worden door hen geanalyseerd.

Lees hier de voorlopige resultaten

Hoe werkt microdosing volgens Dr. Fadiman?

Mensen die het protocol nauwgezet volgden, rapporteerden dus aan Fadiman dat ze sterker in hun schoenen staan, zich minder depressief voelen en soms zelfs chronische mentale problemen overwinnen. Ook gaan mensen over op een gezondere levensstijl: ze eten beter, slapen beter, hebben meer aandacht voor hun partner en kinderen, en gaan regelmatiger mediteren of sporten.

Hoe dit precies werkt in de hersenen en het lichaam-geestsysteem, daar zijn vanuit de neurowetenschappen wel theorieën over maar er is nog geen onderzoek naar gedaan. “Het is  alsof informatie beter door hun lichaam kan reizen,” aldus Fadiman. 

Het lijkt alsof het de verkeerde verbindingen weer op de goede plek zet,” zegt hij. “Misschien zit het in je centrale zenuwstelsel, in je hersenstam, of misschien verbetert het de functie van mitochondriën. We hebben tot nu toe nog geen idee hoe het echt werkt.

Wetenschappers hebben recent een hersenscan gemaakt tijdens een hogere dosis LSD (75 microgram, wat nog steeds geen volledige tripdosis is) en na vergelijking met een placebo is aangetoond dat verschillende hersengebieden na inname van LSD beter met elkaar samenwerken.

Verder onderzoek

Als je wilt weten wat voor effect microdosing heeft en wat het werkelijk oplevert voor gebruikers, is veldonderzoek veel beter dan klinische proeven. “Je hebt te maken met mensen die in de context van hun dagelijkse leven zitten. Ze hebben geen belang bij een bepaalde wetenschappelijke uitkomst en kunnen zich daardoor puur richten op de voordelen die het voor hun oplevert. Klinische proeven zijn handig als je dit – vervolgens – medisch toegankelijk wil maken”.

Fadiman gelooft dat zijn veldonderzoek sterk bewijs levert. 1800 reports van individuele ervaringen verspreid over de hele wereld, is voor hem een bewijs dat er meer aan de hand is dan alleen maar een placebo-effect. Daarbij geeft hij ook aan dat het tijd is dat andere onderzoekers zich bezig gaan houden met microdosing. Het wordt tijd dat microdosing in de traditionele klinische setting wordt getest, met dubbelblinde onderzoeken en placebo’s. Dat zou deze techniek een stap dichter bij goedkeuring brengen om verschillende aandoeningen te behandelen.

“Er moet gekeken worden naar hoe uniek een effect is, als er inderdaad een effect is.”

Luister hier naar een informatieve podcast met James Fadiman.