Geschiedenis

Hoewel de term microdosing pas recentelijk gebruikt wordt, kent dit fenomeen wel degelijk een lange geschiedenis. Hoe kwamen mensen op het idee om kleine doseringen te nemen van krachtige psychedelica?

De allereerste mens

Iedereen heeft wel eens gehoord van Charles Darwin en de evolutietheorie. Minder waarschijnlijk is dat je hebt gehoord van de ‘stoned ape theory’ van Terence McKenna.

Terence McKenna was een Amerikaanse filosoof, die zijn levenswerk richtte op de aard van het menselijk bewustzijn. Hij werd bekend om het innemen van hoog-gedoseerde psychedelische stoffen en zijn uiteenzettingen over de de zogenaamde egodood of ‘doorbraak’ (een krachtige eenheidservaring waarbij je je niet meer gewaar bent van je ego of ‘zelf’). In zijn vele boeken komen veel verschillende theorieën aan bod. Een behoorlijk fascinerende theorie gaat over hoe psychedelische stoffen hebben bijgedragen aan de menselijke evolutie: de ‘stoned ape theory’. Kortgezegd legt deze uit hoe psychedelica ervoor hebben gezorgd dat de Homo erectus uiteindelijk Homo sapiens kon worden.

Beter zien en een verhoogd bewustzijn dankzij paddenstoelen?

Volgens de theorie van McKenna, beschreven in zijn boek “Food of the Gods”, werd het Noord-Afrikaanse continent steeds droger waardoor de jungle, tegen het einde van de meest recente ijstijd, plaatsmaakte voor grasland. Onze voorvaderen, die daarvoor in de bomen woonden, moesten zich aanpassen om te kunnen overleven. Hij beweert dat onze voorvaderen jagers/verzamelaars waren die kuddes dieren volgden, en op ze jaagden, maar tegelijkertijd ook vruchten en planten aten. Omdat zij in de nabijheid van kuddes dieren verkeerden, is het aannemelijk dat zij psilocybinehoudende paddenstoelen vonden. Deze groeien namelijk in uitwerpselen van het vee waarop ze jaagden.

Een experiment van psycholoog Roland Fischer in 1970 toont aan dat bij lage doses psilocybine (microdoses!) onze visie verbetert. Deze visieverbetering zou onze voorouders hebben geholpen bij het jagen, voedsel verzamelen en het ontdekken van roofdieren.

Gedacht wordt dat dankzij de introductie van deze paddenstoelen in het dieet van de vroege mens, deze meer bewust kon gaan leven en zich meer vaardigheden eigen zou hebben gemaakt. Zo zou hij zich omhoog naar de top van de voedselketen hebben kunnen bewegen. Deze theorie is in zijn geheel nauwelijks te bewijzen, tegelijkertijd klinkt het aannemelijk. Dit zou het begin zijn van de symbiotische relatie die deze magische paddenstoel is aangegaan met de mens.

De eerste golf: inheemse culturen

Overal ter wereld groeien kruiden, wortels, planten, zaden en paddenstoelen die een psychoactieve werking hebben. Inheemse culturen hebben deze ontdekt, in veel gevallen al duizenden jaren geleden. De sjamaan (die in Zuid-Amerika vaker vegetalista of curandero heet) heeft van oudsher zowel de rol van dokter als die van spirituele leider van een gemeenschap, en de psychoactieve planten brachten hem of haar in contact met ‘het hogere’. Zij geloven dat dergelijke planten de belichaming zijn van een plant spirit en door deze planten (vaak) te consumeren is de sjamaan in staat het contact met deze wijze oerkracht te verbeteren. Dat gebeurt niet alleen in hoge doseringen, maar ook in lage doseringen.

Tastbaar bewijs dat men in de Oude Wereld paddenstoelen at, komt van grottekeningen van 10.000 voor Christus op het Tassiliplateau in de Sahara van Algerije, die dansende antropomorfe paddenstoelen tonen. Op verschillende afbeeldingen van paddenstoelen voor, en voorwerpen uit het Bronzen Tijdperk die versierd waren met paddenstoel-achtige afbeeldingen. De ‘Paddenstoelenstenen’ van Mexico – dansende figuren met een paddenstoelhoedje zijn van 1000-500 voor Christus.

Leuk plaatje? Klik hier om een T-shirt te bestellen

 

De tweede golf: de westerse ‘ontdekkers’ en de jaren ’60

Dr. Albert Hofmann, een Zwitsers farmacologisch onderzoeker, heeft LSD per ongeluk uitgevonden in 1938 terwijl hij probeerde een ander medicijn te synthetiseren uit de ergot schimmel. Hij morste een beetje van dit middel, LSD-25, op zijn huid en had een lichte trip.

Albert Hofmann

Hij onderzocht de stof in het lab op mogelijke farmaceutische werkingen, maar ademde daarbij per ongeluk een beetje van het vluchtige molecuul in. Dit is wat hij daarover later schreef:  “Thuis ging ik liggen en viel in een niet onaangename dronken-achtige staat, gekenmerkt door een zeer gestimuleerde verbeelding. In een droomachtige toestand, met de ogen gesloten (ik vond het daglicht onaangenaam krachtig), zag ik een ononderbroken stroom van fantastische beelden, buitengewone vormen met een intens, caleidoscopisch spel van kleuren.” 

Een paar dagen later wilde hij het nog eens proberen. Omdat hij zich nog niet bewust was van hoe krachtig het middel was, nam hij veel te veel met een nare trip als gevolg. Hij herstelde hiervan, maar het middel ging in de kast.

In de jaren ’50 werd het weer van de plank gehaald. Men dacht dat het bij proefpersonen schizofrenie teweegbracht en men hoopte op deze manier de ziekte verder te kunnen onderzoeken. Er volgde een reeks experimenten met LSD, die volgens de huidige ethische- en wetenschapsstandaarden absoluut niet verantwoord zouden zijn.

In de jaren ’60 raakte LSD in omloop als recreatieve drug in de hippiecultuur, met als hoogtepunt de Summer of Love. Verschillende wetenschappers zoals Timothy Leary, Richard Alpert waren zelf ook fervent gebruikers en promootten het als de drug die alle problemen in de wereld van toen zou verhelpen als iedereen het zou nemen.

In 1966 vond er onder leiding van James Fadiman het Psychedelic agents in creative problem-solving experiment plaats. 27 hoogopgeleide proefpersonen kregen psychedelica toegediend in een relatief lage dosis met als doel te onderzoeken of zij beter in staat waren om opdrachten uit hun eigen beroepspraktijk uit te voeren. De resultaten waren zeer veelbelovend. Echter, niet veel later deed de War on Drugs zijn intrede en maakte de FDA het de wetenschap onmogelijk om verder onderzoek te doen naar de effecten van psychedelische middelen.

Terug naar Albert Hofmann. We weten van hem dat hij een paar decennialang heeft gemicrodoseerd. Hij deed het vooral bij wandelingen door het bos, waar het hem hielp om nog helderder te kunnen nadenken. Hij is 102 geworden en op zijn honderdste gaf hij nog steeds lange lezingen. Hij is degene die dit onderwerp bij andere mensen heeft geïntroduceerd, en heeft ook altijd gezegd dat dit een onderwerp wetenschappelijk onderzocht zou moeten worden.

James Fadiman

Alle artikelen over microdosing leunen op het werk van James Fadiman PhD. In zijn boek The Psychedelic Explorer’s Guide: Safe, Therapeutic, and Sacred Journeys (2011) komt microdosing uitgebreid aan bod. Hij werd overigens attent gemaakt op het idee van microdosing door wetenschapper Robert Forte, die wist dat Albert Hofmann er goede ervaringen mee had gehad.

Als onafhankelijk onderzoeker verzamelt Fadiman al jarenlang verslagen van mensen die zelf zijn gaan experimenteren met microdoseringen, hier kun je er een aantal van teruglezen in het boek. Fadiman stelde een protocol samen voor degenen die zelf microdosing wilden proberen, met een aantal concrete aanwijzingen en de opdracht om dagelijks een dagboek bij te houden van je ervaringen.

Het zal je waarschijnlijk niet verbazen dat hij sindsdien heel veel mail ontvangt. Steeds meer mensen willen microdosing proberen, om uiteenlopende redenen. Op dit moment heeft hij ongeveer 1500 reports binnen, waarvan een deel is geanalyseerd door hem en Sophia Korb.

Bekijk hier de resultaten.

Hij heeft ons laten weten dat hij op dit moment graag alleen nog reports ontvangt van mensen die microdoseren om medische redenen. Binnenkort meer informatie via de website van het onderzoek.

De derde golf: jij en ik

De derde fase is die van de wereldwijde bekendheid, althans in de Westerse wereld, als gevolg van een golf van media-aandacht. Dit begon in 2015 met artikelen in Rolling Stone Magazine, Forbes en een podcast van Tim Ferris en duurt nog steeds voort.

 

Aantal zoekopdrachten met de term ‘microdosing’ wereldwijd:

Niet alleen Fadiman baseerde zijn onderzoek op mensen die zelfstandig experimenteren met microdosing. Daarmee omzeil je als onderzoeker hoge kosten en veel bureaucratie die gemoeid gaat met onderzoek doen naar een verboden drug.

Er vindt ook een Australisch onderzoek plaats naar de effecten van microdosing op het welzijn en de (levens)overtuigingen van deelnemers, onder leiding van Dr. Vince Polito.

Informatieplatform The Third Wave verzamelt ook data door microdosers een online vragenlijst te laten invullen.

Wij werken samen met deze microdose pioniers om zoveel mogelijk data te verzamelen.

Tijdslijn onderzoeken psychedelica

Kijk hier voor een overzicht van al het lopend onderzoek.

 

The Third Wave (Paul Austin)

Iemand die op dit moment veel voor microdosing betekent, is onze vriend The Third Wave oprichter Paul Austin. Deze website bevat een schat aan informatie over psychedelica als middel voor transformatie. Daarbij zet hij zet hij zich volledig in om het stigma rond psychedelica te doorbreken, onder andere door het ontwikkelen van een microdosing cursus en het geven van lezingen en interviews over microdosing.

Hij is ook te zien geweest in een reportage van de NOS.

 

En nu? Meer onderzoek naar psychedelica

In wetenschappelijke kringen valt de term Psychedelic Renaissance vaak. Er wordt steeds meer onderzoek gedaan naar de therapeutische toepassingsmogelijkheden van  LSD, psilocybine, ayahuasca, iboga en MDMA.

De belangstelling voor dit onderzoek neemt alsmaar toe, met name omdat er veelbelovende resultaten uitkomen voor een aantal moeilijk behandelbare aandoeningen, waaronder: depressie, PTSS, angststoornissen, eetproblemen en angst voor de dood.

De interesse voor dit soort onderzoek groeit niet alleen bij wetenschappers, maar vooral ook bij mensen die zien hoe hun naasten lijden of worstelen met hun problematiek. Het taboe op ‘verboden drugs’ en psychedelica begint af te zwakken.

MAPS (Rick Doblin)

Rick Doblin is de oprichter en directeur van the Multidisciplinary Association for Psychedelic Studies (MAPS). Dankzij veel doorzettingsvermogen en geduld heeft MAPS goedkeuring gekregen van overheidsinstanties zoals de Amerikaanse FDA en de Drug Enforcement Agency (DEA) om onderzoek te verrichten naar middelen die op lijst 1 staan.

Sinds de oprichting in 1986 streeft MAPS ernaar zoveel mogelijk psychedelisch onderzoek te doen en uiteindelijk van psychedelica voorgeschreven medicijnen te maken. Inmiddels loopt de derde fase van een onderzoek naar de inzetbaarheid van MDMA als middel tegen PTSS.

 

Meer onderzoek naar microdosing

Als we dan naar microdosing kijken, en de positieve ervaringen van experimentele gebruikers, ligt het voor de hand dat ook hiernaar meer onderzoek gedaan zal en moet worden. Vergeleken met hogere doseringen lijkt microdosing erg veilig en het haalt de proefpersonen niet uit hun comfortzone.

Experts geven aan dat er een grote behoefte is aan meer wetenschappelijk onderzoek naar de effecten en toepassingsmogelijkheden van microdosing. Ook is het van groot belang om de mogelijke bijwerkingen en contra-indicaties te onderzoeken.

De Beckley Foundation start samen met het Londense Imperial College binnenkort met een uitgebreid onderzoek naar LSD microdosing, waarbij ook hersenonderzoek zal worden gedaan.

Meer details vind je in dit overzicht.

 

Beckley Foundation (Amanda Feilding)

Amanda Fielding is de oprichter en directeur van de Beckley Foundation, een Engelse NGO en denktank. Het is haar levensmissie om het potentieel van psychedelica als therapeutisch middel en medicijn te onderzoeken en beschikbaar te maken voor iedereen die er baat bij heeft. Haar belofte aan Dr. Albert Hofmann om LSD weer op de kaart te zetten, heeft tot deze missie geleid.

 

 

Video’s

Bij wijze van toegift nog enkele video’s over de rol van psychedelica in de geschiedenis.

Een korte, duidelijke video (6:50 minuten) over de rol van psychedelica bij de ontwikkeling van de mens:

 

Een korte documentaire (14 minuten) over Xochipilli, de god van de Azteken en wat er gebeurde bij de Spaanse inquisitie:

Terence Mckenna’s uitleg van de ‘stoned ape theory’ en zijn inspirerende boodschap voor de wereld: