- Microdosering van psilocybine kan de kwaliteit van het creatieve denken verbeteren door mensen te helpen om meer originele ideeën te bedenken.
- De praktijk lijkt niet te helpen bij “convergent denken”, het vermogen om één juist antwoord op een probleem te vinden.
- De effecten zijn subtiel en kunnen worden beïnvloed door het lichaamsgewicht van een persoon en zijn eerdere ervaring met psychedelica.
Samenvatting van Microdosering van psychedelica en het effect op creativiteit: lessen uit drie dubbelblinde, placebogecontroleerde longitudinale onderzoeken
Inleiding
Creativiteit is een complex proces waarbij twee verschillende soorten denken betrokken zijn. Het eerste is convergent denken, het vermogen om de enige juiste oplossing voor een probleem te vinden. Het tweede is divergent denken, waarbij een breed scala aan verschillende, los geassocieerde ideeën wordt gegenereerd. Hoewel bekend is dat grote doses psychedelica veranderen hoe mensen de wereld waarnemen en concepten met elkaar verbinden, wilden onderzoekers weten of veel kleinere, herhaalde doses een vergelijkbare stimulans aan deze creatieve processen zouden kunnen geven.
Eerder onderzoek op dit gebied is vaak beperkt geweest door kleine groepsgroottes of “open-label”-enquêtes waarbij deelnemers wisten of ze een middel of een placebo namen. Dit onderzoek had tot doel die hiaten aan te pakken door drie streng gecontroleerde, dubbelblinde experimenten uit te voeren. Het doel was om te zien of microdosering van psilocybine specifiek verschillende aspecten van de creatieve cognitie kon versterken door het vermogen van de hersenen om flexibel te zijn en nieuwe associaties te maken te beïnvloeden.
Methoden
Drie afzonderlijke onderzoeken werden in Nederland uitgevoerd met magic truffels, die de psychedelische stof psilocybine bevatten. Deelnemers namen hun doses ongeveer elke drie dagen bij hen thuis in, volgens een vast schema. Om ervoor te zorgen dat de resultaten betrouwbaar waren, regelde een externe organisatie de randomisatie met behulp van ondoorzichtige capsules, zodat noch de deelnemers noch de onderzoekers wisten wie de actieve dosis kreeg en wie een placebo.
Experimenteel ontwerp
Het eerste experiment gebruikte een lage dosis van ongeveer 0,65 gram verse truffels en vergeleek verschillende groepen deelnemers om te zien hoe zij presteerden op creativiteitstaken. Het tweede experiment verhoogde de dosis tot ongeveer 1 gram en duurde ongeveer vier weken, waardoor onderzoekers konden zien of een iets hogere dosis of langere duur het resultaat veranderde.
Het derde experiment gebruikte een hogere dosis van ongeveer 1,5 gram en hanteerde een “crossover”-ontwerp. In deze versie probeerde elke deelnemer op verschillende momenten zowel de microdosis als een placebo, waardoor onderzoekers konden vergelijken hoe dezelfde persoon onder beide omstandigheden presteerde. Ten slotte werd een “mega-analyse” uitgevoerd door de gegevens van alle drie de onderzoeken samen te voegen om de statistische kracht van de bevindingen te vergroten, waarbij in totaal ongeveer 169 tot 171 deelnemers werden bekeken.
Resultaten
De blindering was succesvol in alle onderzoeken, wat betekent dat de meeste deelnemers niet correct konden raden of ze in de actieve groep of de placebogroep zaten. Er kwam echter een opvallende trend naar voren wat betreft ervaring: mensen die in het verleden psychedelica hadden gebruikt, rapporteerden vaker dat ze effecten voelden, zelfs wanneer ze in werkelijkheid een placebo namen. Dit suggereert dat eerdere ervaring een belangrijke rol kan spelen in hoe iemand de impact van een microdosis waarneemt.
Effect op creatieve kwaliteit
Toen de gegevens van alle drie de experimenten werden gecombineerd, kwam er een duidelijk patroon naar voren wat betreft de kwaliteit van de ideeën. Hoewel microdosering de “vloeiendheid” niet verhoogde (het totale aantal ideeën dat iemand kon bedenken), verhoogde het wel significant de “originaliteitsratio”. Dit betekent dat mensen weliswaar niet meer ideeën in totaal bedachten, maar dat een veel hoger percentage van de ideeën die ze wel produceerden uniek en origineel was.
In het eerste experiment was de toename in originaliteit vrij sterk, met een effectgrootte van 0,84. In het derde experiment was de originaliteitsratio onder microdosering 0,316, vergeleken met slechts 0,100 voor de placebogroep. De gecombineerde analyse bevestigde dit en toonde significant bewijs dat microdosering de kwaliteit van het divergente denken helpt (p = 0,002).
Niet-significante bevindingen
Microdosering leek niet te helpen bij convergent denken, het vermogen om een specifiek, juist antwoord te vinden. Daarnaast vonden de onderzoeken geen betrouwbaar bewijs dat microdosering het pure volume aan geproduceerde ideeën verhoogt. Het effect is sterk specifiek voor de uniciteit van de gedachten in plaats van de kwantiteit of het vermogen om standaardpuzzels op te lossen.
Gewicht bleek ook een factor te zijn in hoe de dosis werkte. Regressieanalyse toonde aan dat de hoeveelheid psilocybine ten opzichte van het lichaamsgewicht van een persoon voorspelde hoe origineel hun ideeën waren. Dit suggereert dat zwaardere personen mogelijk een hogere absolute dosis nodig hebben om dezelfde toename in originaliteit te ervaren als lichtere personen.
Discussie
De bevindingen suggereren dat microdosering van psilocybine kan werken als een selectieve versterker van creatief denken. In plaats van de hersenen sneller te laten werken, kan het de “cognitieve flexibiliteit” vergroten. Dit stelt de geest in staat om door bredere mentale verbindingen te zoeken naar ongebruikelijke associaties, wat leidt tot meer originele antwoorden tijdens divergente denktaken.
Er zijn verschillende belangrijke nuances bij deze resultaten. De hoge mate van placeboreactiviteit onder ervaren gebruikers betekent dat persoonlijke verwachtingen de waargenomen effecten sterk kunnen beïnvloeden. Bovendien waren er, omdat de doses zelf werden toegediend in natuurlijke omgevingen, beperkingen in het controleren van de exacte timing van de dosis en de precieze concentratie van actieve ingrediënten in elke truffel.
Conclusie
Microdosering van psilocybine geeft geen universele stimulans aan alle soorten intelligentie of creativiteit. In plaats daarvan lijkt het specifiek de originaliteit van divergente ideeën te versterken. Het effect is subtiel en is nauw verbonden met het lichaamsgewicht van het individu en zijn eerdere geschiedenis met psychedelische stoffen.
Omdat de resultaten enige variabiliteit tussen de verschillende experimenten lieten zien, is meer onderzoek nodig. Toekomstige studies zouden zich moeten richten op grotere groepen en “naïeve” deelnemers moeten includeren (mensen zonder eerdere ervaring met psychedelica) om te bevestigen of deze creatieve voordelen werkelijk worden veroorzaakt door de psilocybine of door de verwachtingen van de deelnemers. Zie ook onze bespreking van Multimodale creativiteitsbeoordelingen na acute toediening, en onze uitleg over LSD en het microdoseringsprotocol. Lees de volledige samenvatting van het artikel op Blossom.
