- Herhaalde microdosering van LSD (8 tot 20 μg) kan helpen om de dagelijkse stemming te verbeteren, met name door een toename van gevoelens van verbondenheid, creativiteit en energie bij mensen met een depressieve stoornis.
- Het onderzoek vond geen aanwijzingen dat deelnemers tolerantie ontwikkelden of gevoeliger werden voor de effecten van het middel gedurende een periode van acht weken van regelmatige dosering.
- Dit onderzoek bood het eerste gedetailleerde inzicht in hoe het lichaam sublinguale microdoses LSD verwerkt bij mensen met een depressie.
Samenvatting van LSD-microdosing bij een depressieve stoornis: stemmings- en farmacokinetische uitkomsten uit een fase 2a-onderzoek
Inleiding
Psychedelica zoals LSD, psilocybine en DMT worden onderzocht op mogelijke psychiatrische toepassingen, met name voor de behandeling van depressie, maar het bewijs dat specifiek betrekking heeft op microdosing blijft beperkt. Hoewel microdosing doorgaans inhoudt dat doses worden ingenomen die onder het niveau liggen dat aanzienlijke veranderingen in de waarneming veroorzaakt, gebruiken steeds meer mensen het als een manier om depressieve klachten zelf te behandelen.
Onderzoekers wilden begrijpen hoe herhaalde microdoses LSD mensen met een depressieve stoornis kunnen beïnvloeden. Zij wilden de dagelijkse stemmingsbeoordelingen onderzoeken, evenals hoe subjectieve effecten van het middel veranderen gedurende een periode van acht weken, en de specifieke farmacokinetische details van hoe het lichaam sublinguale LSD verwerkt in deze populatie.
Methoden
Aan dit fase 2a-onderzoek namen 19 deelnemers in Nieuw-Zeeland deel bij wie een depressieve stoornis was vastgesteld. Om in aanmerking te komen, moesten deelnemers een bepaalde score behalen op de Montgomery–Åsberg Depression Rating Scale (MADRS). Het onderzoek vond plaats tussen juli 2023 en april 2024, waarbij deelnemers verschillende bezoeken op locatie aflegden voor uitgangsmetingen en dosering.
Deelnemers kregen in totaal 16 sublinguale doses LSD. Dit begon met een eerste dosis van 8 μg in een gecontroleerde laboratoriumomgeving, gevolgd door 15 doses die thuis werden ingenomen, twee keer per week gedurende acht weken. De dosering was adaptief, wat betekent dat deelnemers een schaal gebruikten om aan te geven of een dosis te zwak, voldoende of te sterk aanvoelde. Op basis van deze terugkoppeling werden de doses aangepast binnen een bereik van 4 tot 20 μg.
Tijdens de thuisdoseringsperiode gebruikten deelnemers een speciale smartphone-app om dagelijkse vragenlijsten in te vullen. Zij hielden hun depressieve klachten, slaapkwaliteit en verschillende stemmingsfactoren bij. Op dagen dat zij hun dosis innamen, beoordeelden zij ook specifieke effecten van het middel, zoals creativiteit, energie en algemene opwinding. Tijdens het eerste laboratoriumbezoek werden ook bloedmonsters afgenomen om te analyseren hoe het middel zich door de bloedbaan bewoog.
Resultaten
Stemmings- en depressiescores
De groep bestond grotendeels uit mannen en velen gebruikten al antidepressiva. Gedurende de periode van acht weken was er een aanzienlijke afname van depressieve klachten, waarbij de gemiddelde MADRS-score daalde met 59,52%, van 23,7 aan het begin tot 9,59 aan het einde van de interventie.
Hoewel de dagelijkse beoordelingen van depressieve klachten geen grote veranderingen lieten zien, verbeterden specifieke stemmingsbeoordelingen op doseringsdagen. Deelnemers gaven aan zich meer verbonden, creatiever en energieker te voelen vergeleken met de dag na de dosering. Ook waren de geluksniveaus hoger één en twee dagen na een dosis, en was de prikkelbaarheid lager twee dagen na de dosering.
Subjectieve effecten en tolerantie
Toen onderzoekers bekeken hoe de effecten van het middel veranderden over de 15 thuisdoses, vonden zij geen significante lineaire trends. Dit wijst erop dat er geen aanwijzingen waren voor tolerantie of sensitisatie, wat betekent dat de subjectieve ervaringen van de deelnemers niet significant afnamen of intensiveerden naarmate zij het regime voortzetten.
Farmacokinetische bevindingen
De gemiddelde getitreerde dosis die gedurende het onderzoek werd gebruikt, was 14,61 μg, met doses variërend van 6 tot 20 μg. Analyse van de eerste laboratoriumdosis van 8 μg toonde een gemiddelde piekplasmaconcentratie van 211,66 pg/mL, die ongeveer 1,17 uur na inname van de dosis optrad. Hoewel de individuele bloedconcentraties varieerden, veranderden zij de algemene patronen die werden waargenomen in de stemmings- en effectbeoordelingen niet wezenlijk.
Discussie
Klinische implicaties
De resultaten leveren voorlopig bewijs dat gemicrodoseerde LSD de stemming acuut kan verbeteren bij mensen die kampen met een depressieve stoornis. De toename van verbondenheid, creativiteit en energie zou anhedonie (het onvermogen om plezier te ervaren) kunnen tegengaan en een actievere deelname aan het dagelijks leven kunnen aanmoedigen.
Het uitblijven van tolerantie gedurende de periode van acht weken is een belangrijke bevinding voor wie geïnteresseerd is in langdurig gebruik. Bovendien suggereren de stabiele effectbeoordelingen dat de subjectieve ervaring consistent bleef, zelfs toen de doses werden aangepast. De relatie tussen de bloedconcentratie en hoezeer deelnemers het middel waardeerden, suggereert dat zelfgereguleerde titratie individuen kan helpen hun eigen unieke reacties op de stof te beheersen.
Beperkingen van het onderzoek
Verschillende factoren beperken de interpretatie van deze bevindingen. Omdat het onderzoek open-label was en geen controlegroep had, is het moeilijk te bepalen hoeveel van de stemmingsverbetering te danken was aan de LSD en hoeveel aan de verwachtingen van de deelnemers. Daarnaast betekenen de kleine steekproefomvang en de verkennende aard van de analyse dat deze resultaten bevestiging vereisen via grotere, gecontroleerde klinische onderzoeken.
Conclusie
Het onderzoek biedt vroeg bewijs dat een regime van acht weken LSD-microdosing de stemming acuut kan verbeteren bij mensen met een depressie. Het levert ook de eerste farmacokinetische gegevens op voor 8 μg sublinguale LSD in deze specifieke patiëntengroep.
Uiteindelijk laat het onderzoek zien dat herhaalde microdosering goed verdragen lijkt te worden, zonder aanwijzingen voor tolerantie of sensitisatie, wat een basis vormt voor toekomstig onderzoek naar de mogelijke klinische toepassingen ervan. Zie ook onze berichtgeving over LSD-microdosing bij een depressieve stoornis. Lees de volledige samenvatting van het artikel op Blossom.
