- Een enkele microdosering van 13 µg LSD beïnvloedt de hersenconnectiviteit, met name in de amygdala, waarbij toenames in connectiviteit met bepaalde hersengebieden zoals de rechter gyrus angularis werden waargenomen.
- De stemmingsveranderingen die deelnemers ervoeren waren minimaal en wisselend, hoewel er een positieve correlatie werd gevonden tussen een toegenomen connectiviteit in de amygdala en positieve stemmingsveranderingen.
- De studie benadrukt het potentieel van microdoseren als behandelmethode voor depressie, hoewel nader onderzoek nodig is om de werkzaamheid en de mechanismen ervan te verkennen.
Inleiding
Bershad en collega’s behandelen de toenemende prevalentie van depressieve stoornissen en de tekortkomingen van de huidige antidepressivabehandelingen. Zij wijzen op de toename van anekdotische beweringen over de voordelen van microdoseren, het toedienen van zeer lage doses LSD, doorgaans tussen 10 en 15 microgram om de paar dagen. Ondanks de populariteit ervan is deze praktijk wetenschappelijk slechts beperkt onderzocht, wat de auteurs ertoe heeft aangezet de mogelijke therapeutische effecten ervan te onderzoeken.
Werkingsmechanisme
De onderzoekers leggen uit dat LSD werkt als een serotonine-receptoragonist, die in het bijzonder interactie aangaat met 5-HT-2A/C-receptoren, waarbij hogere doses ook dopaminerge systemen beïnvloeden. De specifieke effecten van veel lagere doses, zoals die bij microdoseren worden gebruikt, blijven echter onvoldoende begrepen. Eerder onderzoek naar hogere doses heeft veranderingen in de neurale connectiviteit met betrekking tot zintuiglijke verwerking gesuggereerd, wat erop wijst dat lagere doses andere implicaties voor de hersenfunctie zouden kunnen hebben.
Onderzoekshypothese
Een voorgesteld mechanisme voor het antidepressieve potentieel van psychedelica betreft veranderingen in de reactiviteit en connectiviteit van de amygdala. Eerdere aanwijzingen wijzen erop dat hogere doses LSD de reactiviteit van de amygdala zouden kunnen verlagen, wat de negatieve bias die bij depressieve stoornissen wordt waargenomen, zou kunnen verminderen. De huidige studie was opgezet om verder te onderzoeken hoe een microdosering LSD de connectiviteit en de bloeddoorstroming in de hersenen beïnvloedt, en zo inzicht te bieden in eventuele daaruit voortvloeiende stemmingsveranderingen.
Opzet en methoden van de studie
De auteurs hanteerden een dubbelblind, within-subject-ontwerp met twintig gezonde volwassenen, die elk deelnamen aan twee sessies waarin zij ofwel een placebo ofwel een dosis van 13 µg LSD kregen. Gedurende deze sessies werden subjectieve en fysiologische reacties geregistreerd, waarbij de beeldvormingssessies van de hersenen plaatsvonden op het verwachte piekmoment van de werking van het middel. De nadruk lag op de connectiviteit van de amygdala en de thalamus, en in het bijzonder op hoe deze samenhangt met variaties in stemming.
Verkregen resultaten
Een van de opvallende bevindingen was dat LSD de connectiviteit van de amygdala met de rechter gyrus angularis bleek te versterken en deze met andere gebieden zoals de gyrus postcentralis bleek te verlagen. Hoewel het middel de algehele stemming en de cerebrale bloeddoorstroming niet significant veranderde, kwam er een belangrijke correlatie naar voren tussen een toegenomen connectiviteit tussen amygdala en gyrus frontalis medius en versterkte gevoelens van een positieve stemming. Daarnaast werden er veranderingen in de thalamische connectiviteit waargenomen, maar deze hingen niet samen met stemmingsschommelingen.
Bespreking van de bevindingen
De onderzoekers plaatsen hun bevindingen in de context van de bestaande literatuur over psychedelica en depressie. De beperkte subjectieve effecten van de microdosering onderstrepen het potentieel ervan als niet-invasieve therapeutische benadering. Verbeteringen in de connectiviteit van de amygdala, vooral gezien de implicaties ervan voor depressie, suggereren dat microdoseren nader onderzoek in klinische settings verdient. Zij erkennen ook de beperkingen van het uitsluitend richten op gezonde vrijwilligers en een eenmalige toediening van LSD, en benadrukken de noodzaak van toekomstig onderzoek naar herhaalde toediening en de gedragsmatige effecten daarvan.
Conclusie
Tot besluit vormt deze studie een fundamentele verkenning van de effecten van laaggedoseerde LSD op de hersenconnectiviteit bij gezonde personen. De waargenomen veranderingen in de connectiviteit van de amygdala benadrukken het belang van nader onderzoek naar de mogelijke rol van microdoseren in psychiatrische therapieën, in het bijzonder bij de behandeling van stemmingsstoornissen.
