De neurale complexiteit neemt toe na lage doses LSD, maar niet na matige tot hoge doses orale THC of methamfetamine.

• LSD (13-26 µg) verhoogt de neurale complexiteit aanzienlijk in vergelijking met THC (7,5-15 mg) en methamfetamine (10-20 mg), die niet hetzelfde effect hebben.
• Terwijl LSD de delta- en theta-golfkracht vermindert, vermindert THC de alfakracht en verhoogt methamfetamine deze, wat wijst op verschillende effecten op de hersengolfactiviteit.
• De toegenomen neurale complexiteit hield geen verband met subjectieve effecten van de drugs, wat benadrukt dat verhoogde complexiteit niet gelijk staat aan veranderde bewustzijnstoestanden.

Overzicht van het onderzoek

Gezien de toenemende publieke belangstelling voor microdosering van psychedelica, wilden de auteurs van deze heranalyse de effecten van lage doses LSD, THC en methamfetamine op de neurale complexiteit bij gezonde vrijwilligers evalueren. Aan de hand van een binnen-proefpersonenontwerp gedurende drie laboratoriumbezoeken kregen de deelnemers verschillende stoffen toegediend en werden EEG-gegevens in rusttoestand verzameld om veranderingen in neurale complexiteit en spectrale kracht te analyseren. Aan het onderzoek namen in totaal 73 gezonde vrijwilligers deel, verdeeld over de drie drugs, en de bevindingen leverden belangrijke inzichten op over hoe elke stof de hersenfunctie beïnvloedt.

Methodologie in detail

Van 2020 tot 2022 werden drie afzonderlijke studies uitgevoerd in het Human Behavioral Pharmacology Laboratory van de Universiteit van Chicago. Er werden gezonde volwassenen tussen 18 en 35 jaar gerekruteerd en grondig gescreend om personen met een voorgeschiedenis van ernstige psychiatrische stoornissen of middelenmisbruik uit te sluiten. De deelnemers kregen de instructie om zich vóór elke sessie te onthouden van verboden middelen. De toegediende doses drugs waren specifiek ontworpen om de neurale complexiteit te beoordelen zonder tot bewustzijnsveranderingen te leiden.

Toediening van drugs en beoordelingen

LSD werd in vloeibare vorm sublinguaal toegediend, waarbij de deelnemers 13 of 26 µg kregen. THC werd in capsulevorm verstrekt, terwijl methamfetamine werd bereid om de subjectieve effecten na te bootsen die worden veroorzaakt door de gerookte vorm. Er werden verschillende instrumenten gebruikt, waaronder de Drug Effects Questionnaire en de 5 Dimensions of Altered States of Consciousness (5D-ASC) questionnaire, om de subjectieve effecten van de drugs tijdens elke sessie te evalueren. 90-120 minuten na toediening van de drugs werden EEG-metingen uitgevoerd om de neurale complexiteit en oscillatiekracht over verschillende frequentiebanden te beoordelen.

Belangrijkste resultaten

De bevindingen tonen aan dat lage doses LSD de Limpel-Ziv-complexiteit, een indicator voor neurale complexiteit, duidelijk verhoogden, terwijl THC en methamfetamine geen vergelijkbare effecten vertoonden. Bovendien verminderde LSD het laagfrequente vermogen en verhoogde het het hoogfrequente gammavermenigvuldigingsvermogen. De relatie tussen zelfgerapporteerde gemoedstoestanden en neurale complexiteit gaf aan dat de laagfrequente desynchronisatie van LSD mogelijk correleert met gevoelens van medicijneffecten en angstniveaus, wat de unieke eigenschappen van LSD in vergelijking met de andere geteste stoffen versterkt. Interessant is dat, hoewel de deelnemers veranderingen opmerkten na toediening van LSD, de reacties op de 5D-ASC die op veranderde toestanden duiden, niet toenamen, wat onderstreept dat de complexiteit van de hersenen niet noodzakelijkerwijs correleert met subjectieve bewustzijnservaringen.

Discussie en implicaties

De auteurs concludeerden dat lage doses LSD de neurale complexiteit kunnen verhogen, wat de cognitieve prestaties en klinische resultaten bij psychiatrische behandelingen zou kunnen verbeteren. Ze benadrukken echter dat een dergelijke acute toename in complexiteit niet direct correleert met subjectieve gevoelens van veranderd bewustzijn, wat cruciale inzichten oplevert in hoe neurale complexiteit verband houdt met bewustzijn en het voortdurende onderzoek naar het therapeutische potentieel van psychedelica. Deze verschillen onderstrepen de noodzaak van verder onderzoek, met name om de mechanismen te begrijpen die deze resultaten aandrijven en om objectieve markers voor therapeutische effecten te identificeren.

Lees de volledige papersamenvatting op Blossom.