- Chronische, intermitterende microdoseringen van DMT zorgden voor een aanzienlijke verbetering van de stemming en een afname van depressief gedrag bij ratten, wat de potentiële therapeutische effecten ervan benadrukt zonder de typische angst die door hogere doseringen wordt veroorzaakt.
- Het onderzoek vond geen negatieve effecten op het geheugen of sociaal gedrag als gevolg van het microdoseringsregime, hoewel het de cognitieve voordelen die in studies bij mensen werden gemeld, niet kon repliceren.
- DMT-behandeling leidde tot een toename van het lichaamsgewicht bij mannelijke ratten, wat wijst op mogelijke metabole effecten van microdosering die in het kader van dit onderzoek niet volledig zijn begrepen.
introductie
Stemmings- en angststoornissen dragen in belangrijke mate bij aan de wereldwijde invaliditeitscijfers, waardoor er naar effectieve behandelingen wordt gezocht. De huidige therapeutische opties hebben vaak een traag effect en een beperkte werkzaamheid. Psychedelica zoals LSD, psilocybine en DMT worden al lang onderzocht als mogelijke behandelingen. De opkomende praktijk van psychedelische microdosering – het met tussenpozen innemen van subhallucinogene doses – heeft aandacht gekregen vanwege de vermeende voordelen voor het geestelijk welzijn.
methode
De onderzoekers voerden een studie uit met mannelijke en vrouwelijke Sprague Dawley-ratten om de effecten te beoordelen van chronische, intermitterende microdosering van DMT, met name bij een lage dosis van 1 mg/kg. Deze dosering werd gedurende twee maanden om de drie dagen toegediend, gevolgd door verschillende gedragstests om de stemming en cognitieve functies na de behandeling te evalueren.
Resultaten
Er werd vastgesteld dat chronische, intermitterende lage doses DMT het potentieel hadden om een fenotype te produceren dat vergelijkbaar is met antidepressiva, terwijl het tegelijkertijd het leren van angstuitdoving versterkte – een belangrijk proces voor het overwinnen van angstreacties. Behandeling met dit microdoseringsregime leidde niet tot angstachtig gedrag, wat in schril contrast staat met de effecten van eenmalige hoge doses DMT. Belangrijk is dat de microdoseringsaanpak het geheugen of de sociale interacties bij de ratten niet aantastte, waardoor het zich verder onderscheidt van typische psychedelische ervaringen.
Uit het onderzoek bleek dat er geen significante verandering was in het bewegingspatroon of gedrag dat wijst op angst bij de behandelde groepen in vergelijking met de controlegroepen. Zowel mannelijke als vrouwelijke ratten vertoonden een vergelijkbare afname in immobiliteit tijdens de Forced Swim Test (FST), wat wijst op een uitgesproken antidepressief effect zonder de toename in angst die vaak kenmerkend is voor hogere doses psychedelica.
Gedurende het onderzoek vertoonden de mannelijke ratten een opmerkelijke toename in lichaamsgewicht, wat volgens hen mogelijk te wijten was aan metabolische veranderingen als gevolg van de DMT-behandeling. Ondanks een mogelijke vermindering van de voedselinname kon de toename in lichaamsgewicht niet worden toegeschreven aan een verandering in activiteitsniveau of energieverbruik.
Discussie
De bevindingen suggereerden dat chronische, intermitterende lage doses DMT een rol zouden kunnen spelen bij het verbeteren van de stemming en het verlichten van angst door middel van mechanismen die verschillen van die van acute, hallucinogene doses. De DMT-behandeling leek de prikkelbaarheid van specifieke neuronen die verband houden met angst en gedrag te verhogen, wat wijst op onderliggende biochemische veranderingen die nader onderzoek vereisen. De verschillende effecten tussen de geslachten, met name de afname van de dendritische dendrietdichtheid die alleen bij vrouwen werd waargenomen, benadrukten ook de noodzaak om inzicht te krijgen in de implicaties van wat een genderspecifieke reactie op microdosering van DMT zou kunnen zijn.
Hoewel de studie overtuigende argumenten aanvoerde voor de voordelen van microdosering van psychedelica bij de behandeling van stemmings- en angststoornissen, benadrukte ze ook het belang van onderzoek naar mogelijke risico’s. Zorgvuldig onderzoek naar de effecten op de neurologische ontwikkeling en leeftijdsgebonden reacties op microdosering blijft essentieel om de kennis over dit onderwerp te vergroten. Gezien de waargenomen potentiële voordelen kan microdosering van psychedelica een veelbelovende manier zijn om symptomen van depressie en angst te voorkomen of te minimaliseren.
