Microdosering bij eetstoornissen

“Je kunt dat neerleggen. Het maakt geen deel uit van jou.”

Ik was op reis met mijn eerste hoge dosis paddo’s en toen drong het eindelijk tot me door: mijn eetstoornis was niet wie ik was, en ik kon het in een doos stoppen, in een hoekje zetten en nooit meer met me meedragen. Het was een diepgaand moment om te zien hoe deze gewoontes, dit onderdrukkende eet- en lichaamsgedrag, eenvoudig en zachtjes losgelaten konden worden.

Psychedelica hebben me laten zien dat mijn ware zelf geen eetstoornis is; ik ben niet voor altijd gebonden aan anorexia, orthorexia en bewegingsverslaving. Omdat ik zo lang met een eetstoornis heb geworsteld, was ik deze waarheid vergeten. Ik ben teruggekeerd naar plantengeneeskunde om mezelf hieraan te herinneren – dat de overlevings- en aanpassingsstrategieën rond voedsel en mijn lichaam op een bepaald moment zijn opgepikt, aangeleerd en verfijnd, en dat ze dus kunnen worden losgelaten en vervangen door andere, meer levensondersteunende manieren van zijn.

Wat is een eetstoornis?

Een eetstoornis is een slimme strategie om je veilig te voelen. Het is een poging om het gevoel van onwaardigheid tegen te gaan. Het is een misplaatste, zelf geïnitieerde poging. Een eetstoornis kan pijn verdoven, verlichting bieden bij ongewenste gevoelens en scherpe kantjes verzachten.

Eetstoornissen kunnen voor mensen veel ontbrekende leemtes opvullen.

Eetstoornissen zijn, net als elke andere verslaving, een proces dat iemand doorloopt om zijn of haar plaats in de wereld te begrijpen.

Tijdens het herstelproces van een eetstoornis beginnen we ons te realiseren dat we erbij horen en dat we ertoe doen – we beginnen onze inherente waardigheid te voelen en te belichamen – en dat onze verbinding met ons lichaam en de aarde simpelweg belangrijk is.

Herstel van eetstoornissen ondersteunen met plantaardige geneesmiddelen

Misschien is het woord ‘transformatie’ een betere vervanging voor ‘herstel’, want als je bewust voor genezing kiest, ben je nooit meer dezelfde. Veerkracht, bewustzijn, gratie en dankbaarheid groeien uit deze nieuw omgewoelde grond. En plantengeneeskunde kan ons helpen in dit cyclische, spiraalvormige, evoluerende en veranderende genezingsproces.

Voor mensen met eetstoornissen, ongeordend eetgedrag of eetaanpassingen kan plantaardige geneeskunde de cognitieve inflexibiliteit en rigide denkpatronen en gedragingen losmaken en het hart openen, waardoor mensen liefde kunnen ontvangen en geven op manieren die ze nooit voor mogelijk hadden gehouden.

Plantengeneeskunde kan een glimp bieden van een leven zonder eetstoornis, waardoor mensen zich een toestand kunnen voorstellen en belichamen die vrij is van de onderdrukkende, controlerende, opdringerige stem van de eetstoornis en de verkrampte somatische organisatie.

Met behulp van psychedelica kunnen mensen zich mentaal, emotioneel en fysiek openstellen, waardoor ze het hele bos voor zich kunnen zien in plaats van zich hypergericht te concentreren op één boom (of een kwartje avocado).

Mensen kunnen hun lichaam op de grond gaan voelen, de bewegingen van hun ademhaling, de open delen in hun lichaam en de delen die verlegen en bang zijn, maar die gezien willen worden.

Sensaties kunnen worden gevoeld.

Er worden verbindingen gemaakt.

Belichaming gebeurt.

Dit is transformationeel herstel.

Omdat eetstoornissen helaas een van de laagste herstelpercentages en hoogste sterftecijfers van alle psychische aandoeningen hebben, kan het genezingsproces lang duren en vereist het geduld, doorzettingsvermogen, standvastigheid en vertrouwen. Dit zijn dingen die we leren, terwijl we naast deze heilige planten zitten, onze bondgenoten, onze supporters, die naast ons lopen, ons ontmoeten waar we zijn, ons eraan herinneren (zo vaak als nodig is) om te blijven komen, omdat dit het diepe werk is waar onze ziel en de aarde om vragen.

Een eetstoornis kan inderdaad bijna elk aspect van iemands leven beïnvloeden, op een alomtegenwoordige manier, en het kan overweldigend zijn om dat allemaal te zien of om uit te zoeken waar je moet beginnen. En toch zijn de planten er, dichtbij, en laten ze ons weten dat herstel mogelijk is.

Microdosering bij eetstoornissen

Microdosering bij eetstoornissen kan ons weer terugbrengen naar het huidige moment. Het kan ons helpen om in contact te komen met ons lichaam en de signalen daarvan te vertrouwen, ons opnieuw te committeren aan ons genezingsproces en de medicijn te vragen hoe we kunnen helpen. Door de medicijn te dienen, leren we onszelf te dienen – iets waar mensen met een eetstoornis vaak moeite mee hebben.

Microdosering bij eetstoornissen moet langzaam worden opgebouwd, omdat men moet leren omgaan met het lichaam, aangezien sensaties en emoties kunnen worden versterkt door het medicijn.

Het medicijn leert ons tolerantie en het vermogen om in het huidige moment te zijn op te bouwen. We oefenen om lichaam, hart en geest te verenigen in een samenhangend gemak.

En dit is werk. En dit is waarvoor we keer op keer kiezen om te verschijnen.

Ik weet nu dat herstel mogelijk is. De verandering in mijn overtuiging van ‘herstel is niet mogelijk’ naar ‘herstel is mogelijk’ heeft mijn genezingsproces en mijn relatie met plantaardige medicijnen fundamenteel veranderd.

Ik vertrouw op het proces, mijn lichaam en de steun – in al zijn vele vormen – die mij omringen en ondersteunen.

Ondersteunende praktijken voor je microdosering en transformatieproces

Daarmee wil ik jullie graag enkele vragen meegeven voor in jullie dagboek, terwijl jullie verdergaan op dit moedige, gedurfde, mooie, magische, chaotische, rommelige, lonende en verrijkende pad dat we het leven noemen:

• Wat betekent herstel voor jou?
• Wat zou er nodig zijn om ‘jouw’ eetstoornis los te laten?
• Wat voor soort relatie zou je willen opbouwen met je plant of psychedelische bondgenoot?

Tot slot volgt hier een gebed voor iedereen die deze transformatieve weg naar herstel bewandelt (dit gebed kwam tot
mij na een ayahuasca-ceremonie, waar ik opnieuw een andere laag te zien kreeg van hoe mijn eetstoornisneigingen zich manifesteren):

Als ik niets te verdedigen heb, ben ik veilig.
Als ik mijn gehechtheid loslaat en mijn greep versoepel,
Als ik me van de oevers afduw en me niet langer vastklamp aan de modderige oevers,
Als ik mijn kaken ontspan, mijn schouders ontspan en mijn buik en bekkenbodem versoepel,
Als ik sta met mijn handpalmen open, mijn hartruimte in een staat van ontvankelijkheid en mijn wezen in gelijkmoedigheid,
Dan ben ik veilig
En ben ik vrij.

Met dankbaarheid,
Francesca Rose